Eğer günah varsa diyordu,Albert Camus''en korkunç günah hayatı yaşamamaktır''
Hep yarını bekleyerek,henüz doğmamış günden bir şeyler umarak anı sürekli erteleyen insan mutsuzluğun,
kapısından çoktan girmiştir,anahtarını ise beyninin girintili çıkıntılı yerlerine öyle alelade fırlatmıştır...
Yanlış Cennetler peşinde koşuyoruz,gerçekleşemeyecek ülküler,manasız hırslar yüzünden doğanın bizlere sunduğu hayatı feda ediyoruz...
Nadir Nadi'nin bir sözü geliyor aklıma''Yarından endişe eden,bugünü eksik yaşar''
İşte günümüzün toplumsal düzenlerinde,insanları yığına sürüye dönüştüren,kendilerine hazır sunulan yaşam biçimleriyle
kendi doğalarına yabancılaşan ve yine kendi yarattığımız ruhsal sömürüler...
İnsan bu sömürünün farkında değilse hiç bir zaman kendine ait dünyanında farkında olmadan bu sömürüye malzeme olmaktan öteye geçemeyecektir.bir ateş yakmadan ir iz bırakmadan ,yarından hep endişeli olduğundan bugünden hep kayıp gidecektir.oysa yarının temelleri bugündedir...
Yaşamak elbet basit bir olay değildir,bir şey karşılığı satılamaz,ödünç verilemez ha deyince terk edilemez.
Yaşam kalabalık başlar ama yalnız son bulur,her insan tek başına ölür,
Ama yaşarken bu yalnızlık niye?
Kurbanlık koyun gibi sürüde otlamak yerine,insanca yaşam uğruna tüm hayatı ortaya koyabilmek...
Savaşarak...Sevişerek...
Belle ESMERALDA
Etiketler :